کانون دیگان-دهدشت

مژگان مسلمی

اسفند ماه است .ماه زنان در ايران باستان .5 اسفند در ايران باستان به نام روز زن نام گذاري شده بود در همين ماه ،ما مناسبتي بزرگتر و جهاني تر داريم  به نام 8 مارس.

بعد از خرداد 76و برگزاري جلساتي براي گراميداشت اين روزديگر تاريخچه ي 8 مارس ناشناخته نيست .

بحث اعتصاب كارگران كارخانه هاي نساجي در آمريكا و انگليس و پس از آن  كشيده شدن به كشورهاي ديگر دليلي شد  تا كلارا ايسنر پيشنهاد دهد كه چنين روزي به خاطرتلاش و همبستگي زنان كه تا سالهاي مديدي ادامه يافت به نام روز جهاني زن نام گذاري شود –اين روز تولد خود وي نيز هست – 8مارس در ايران چه قبل و چه بعد از انقلاب هميشه با موانعي از طرف سيستم روبرو بود .بعد از انقلاب تا سال 76 برگزاري چنين روزي بيشتر محفلي بود اما پس از روي كار آمدن محمد خاتمي و باز شدن نسبي فضاي جامعه، ويژه نامه ها ،كتاب ها و جلساتي منتشر و برگزار شد و ديگر كلمه ي فمينيست تابو و انگ به حساب نمي آمد ! در اين دوران بود كه تقريبا همه ي روزنامه هاي اصلاح طلب ستوني را براي زنان در نظر گرفتند يا حداقل اينكه پيگير اتفاقات پيش آمده در اين حوزه بودند .هر چند در اين سالها براي اين روز جهاني ، كتك هاي آن جهاني نصيب برگزار كنندگان آن مي شد!

اما حوادث امسال در مورد زنان تحت الشعاع 22 خرداد قرار گرفت، روزي كه اتفاقا از طرف فمنيست ها به عنوان روز ملي همبستگي زنان نامگذاري شد. روزي كه فعالان حقوق زنان خواهان اصلاح قوانين تبعيض آميز شدند كه منجر به زنداني شدن تعدادي از آنها شد .به هر روي انتخابات رياست جمهوري محلي شد تا در آن فعالان حقوق زنان طي بيانيه اي كه به همگرايي زنان معروف بود از چهار كانديداي رياست جمهوري در حوزه ي زنان مطالباتي داشته باشند .

محور اصلي جنبش همگرايي زنان وجلساتي كه با نامزدهاي رياست جمهوري برگزار شد پذيرش كنوانسيون رفع تبعيض از زنان بود .اين موضوع مورد پذيرش ميرحسين موسوي ،مهدي كروبي و حتي محسن رضايي قرار گرفت و در اين ميان از احمدي نژاد خبري نبود .

بحث مسائل زنان همان طور كه انتظار مي رفت در ميان كانديدهاي اصلاح طلب پررنگ تر بود .22 خرداد شد و حكايتش همان شد كه ديديد و شنيديد . اما رخدادهاي پس از 22 خرداد و پديد آمدن جنبش سبزباز هم جداي از مسائل زنان نبود به طوري كه خيلي ها بدون اغراق جنبش سبزرا جنبشي زنانه مي نامند .

حضور پررنگ  زنان در جنبش توجه هاي بسياري را به خود جلب كرد و اين را از عكس ها و فيلمهاي منتشر شده مي توان ديد .

با اوج گيري فشارها و موج وسيع دستگيريها باز هم حضور زنان چشم گير بود و در اين ميان تني چند از فعالان حقوق زنان مانند هنگامه شهيدي و ....... نيز دستگير و زنداني شدند .شايد بتوان يكي از دلايل حضور پررنگ زنان را نوعي اعتراض به تبعيض هاي رايج در جامعه دانست .تبعيضي كه در دولت نهم پررنگ تر شد و شايد به همين دليل بود كه احمدي نژاد تصميم گرفت علي رغم  همه ي مخالفت هاي هم فكرانش از وزير زن استفاده كند تا هر وقت در اين مورد بحثي پيش آيد با لبخندي مليح استفاده از وزير زن در كابينه اش را نشانه ي توجه خود به زنان و مشكلاتشان بداند –مراجعه شود به صحبتهاي احمدي نژاد در مورد علل انتخاب وزير زن –در دولت نهم مانند همه ي  حوزه ها ،  حوزه ي زنان  حوزه ي پر بحث و جدلي بود : طرح كار پاره وقت براي زنان ،دستگيري و اعمال حبس براي زنان فعال در كمپين ،لايحه ي حمايت از خانواده ،اعمال سهميه بندي جنسيتي در دانشگاهها ،طرح بومي گزيني دختران ،تغيير نام مشاركت امور زنان به امور زنان و خانواده و كاهش بودجه ي آن و صدها بحث ديگر .

به هر روي ،فعاليت زنان با جنبش سبزگره خورده است .بايد منتظر ماند و ديد امسال با خفقان حاكم در جامعه 8 مارس امسال چگونه برگزار خواهد شد  .